به گزارش مجله خبری نگار، همایون آبائی گفت: مسافرت با وسیله نقلیه شخصی در ایام تعطیلات اجتناب ناپذیر است و هموطنان زیادی به آن مبادرت میورزند ولیکن ضروری است مسافران نوروزی به خصوص رانندگان، توصیههای علمی را جدی بگیرند تا دچار ضایعات و صدمات در ستون فقرات و ناحیه گردن نشوند.
این فیزیوتراپیست افزود: در هنگام رانندگی به خصوص در مسیرهای طولانی میبایست یکسری اصول اولیه را مدنظر قرار دهند و طبیعی است در حین رانندگی و استرسها و فشارهای گوناگونی به عضلات و مفاصل بدن وارد میشود و میبایست با رعایت اصول ارگونومی میزان استرسها را به حداقل رساند و در حین سوار شدن و پیاده شدن از وسیله نقلیه دقت کنیم ترجیحاً ابتدا روی صندلی نشسته و در حالی که پا هنوز روز زمین است، بعد از آن با دقت پاها را داخل ماشین بکشیم و هنگام خروج از ماشین عکس این مراحل و انجام دهیم ابتدا پاها را خارج کنیم و بعد از کمی خم شدن از ماشین خارج شوید.
وی ادامه داد: در حین رانندگی به انحنای ستون فقرات دقت شود و سرو گردن را صاف نگه داشته و دستها را حتی الامکان در حالت صاف و کشیده به فرمان قرار دهند و صندلی ماشین را با توجه به شرایط فیزیکی هر شخص طوری تنظیم کنند که مفاصل بدن در حالت راحت خودش قرار گیرد.
آبائی افزود: دقت کنید اگر صندلی ماشین را به صورت استاندارد تنظیم نکنید، فشارهای نامتعارف و زیادی به مهرههای گردن و کمر وارد میشود که خود باعث مشکلات بسیار زیادی میشود.
وی گفت: استاندارد زاویه بین صندلی و پشتی ماشین حدوداً ۱۰۰ الی ۱۱۰ درجه است که اگر بیشتر از این شود خود باعث فشارهای زیادی به مفاصل میشود و، چون ستون مهرهها همگی به هم ارتباط دارند گردن درد خود به مرور باعث مشکلات فقرات پشتی و کمردرد خواهد شد.
این فیزیوتراپیست افزود: پیشنهاد میشود اگر صندلی ماشین استاندارد نیست از محافظهای گردن و رول برای حفظ قوس کمر استفاده شود و در رانندگیهای طولانی مدت و مسافتهای طولانی حتماً بعد از مدت مشخصی (ترجیحاً هر یک ساعت یکبار) از خودرو خارج شده و با تمرینات کششی و نفسهای عمیق باعث ریلکس شدن عضلات ناحیه کمر و گردن و ستون فقرات شود.
وی گفت: دقت کنید پول و وسایل مشابه آن را در جیبهای عقب خودشان قرار ندهند، چون باعث فشار به مفاصل لگن و تحت فشار قرار گرفتن عصب سیاتیک میشود که عوارض خاص خود را دارد. همچنین، صندلی ماشین میبایست طوری تنظیم شود که زانوها در راستای لگن و در عین حال به میزان جزئی زانوها پایینتر از لگن باشد که باعث عدم اعمال فشار مضاعف به مهرههای کمر شود.